Posts tonen met het label diabetes. Alle posts tonen
Posts tonen met het label diabetes. Alle posts tonen
zaterdag 27 augustus 2011
Doorbraak in diabetes-onderzoek
BAARN - De spieren van diabetici bevatten minder van een bepaald eiwit in de mitochondriën, de zogenoemde energiecentrales van de lichaamscellen.
Dat zeggen Amerikaanse wetenschappers. De vinding kan leiden tot nieuwe geneesmiddelen in de strijd tegen deze volksziekte.
Het enzym Sirt3 is sterk verminderd (ruim 50 procent) aanwezig in de spieren van mensen en dieren met diabetes, zo zeggen onderzoekers van het Joslin Diabetes Centrum in Boston.
Zij hopen op de goede weg te zijn naar een middel dat dit enzym reactiveert. Sirt3 wordt normaliter gevonden in de mitochondriën, die voedingsstoffen omzetten in energie.
Eerdere studies
"Dit is waarschijnlijk het eerste onderzoek dat aantoont waar het fout gaat in de mitochondriën," legt hoofdonderzoeker Ronald Kahn uit. "Er waren al veel studies die aantoonden dat er iets niet goed zat in de mitochondriën van diabetici, maar er is nog nooit bewezen wat dat dan precies was."
"Insulineresistentie is een van de eerste symptomen van diabetes. We wisten echter nooit wat het veroorzaakte. Uit deze studie komt dat duidelijk naar voren", aldus Kahn.
Insulineresistentie
Volgens hem bewijst het onderzoek dat wanneer Sirt3-waardes laag zijn, zoals in het geval van diabetes, de mitochondriën niet zo goed kunnen functioneren als ze horen te doen. En als dat het geval is, genereren deze mitochondriën zuurstofhoudende moleculen die insulineresistentie bewerkstelligen.
Voor de wetenschap is er nu dus een nieuwe uitdaging: ontdekken hoe Sirt3 gereactiveerd kan worden, of hoe het eiwit op een gunstig niveau kan worden gebracht. Kahn: "Nieuwe onderzoeken moeten uitwijzen hoe en waarop Sirt3 precies reageert."
Diabetes type 2
"Wanneer we precies begrijpen hoe Sirt3 werkt en dit eiwit kunnen stimuleren, kan dit een doorbraak betekenen in het behandelen van bijvoorbeeld diabetes type 2 in een vroeg stadium. Deze studie heeft het fundament gelegd voor nieuwe ontwikkelingen in de behandeling van diabetes", besluit Kahn.
dinsdag 23 augustus 2011
Vleeswaren verhogen diabeteskans fors
De dagelijkse consumptie van zo’n 50 gram bewerkt rood vlees (vleeswaren als salami en worstsoorten) leidt tot een 50 procent hogere kans op diabetes.
Dat blijkt uit een grote studie uitgevoerd door wetenschappers van de Amerikaanse Harvard School of Public Health. De resultaten werden eerder deze week gepubliceerd in The American Journal of Clinical Nutrition.
De onderzoekers analyseerden de gegevens van ruim 442.000 personen uit drie grote studies waarvan de deelnemers uit de twee grootste onderzoeken 20 en 28 jaar werden gevolgd.
De onderzoekers keken niet alleen naar het risico van het eten van bewerkt rood vlees, maar ook naar de gevolgen van het dagelijks eten van onbewerkt rood vlees (”red meat”).
Onder deze Engelse benaming vallen rundvlees, kalfsvlees, varkensvlees en lamsvlees en daarvan afgeleide producten. Het gaat dus niet om vlees dat nog rood is en niet goed doorbakken. Kip, kalkoen en ander gevogelte, vallen er niet onder, maar horen thuis in de categorie wit vlees.
De consumptie van 100 gram onbewerkt rood vlees, een gangbare portie in westerse landen, leidde tot een hogere kans op diabetes van 20 procent. Iemand die dagelijks de dagelijkse portie rood vlees vervangt door het eten van noten, magere zuivelproducten en volkoren granen, kan het risico op diabetes verlagen met respectievelijk 21, 17 en 23 procent.
De enorme omvang van het onderzoek maakt dat de resultaten van deze epidemiologische studie zeer betrouwbaar zijn. Hoofdonderzoeker dr. Frank Hu, hoogleraar voeding en epidemiologie aan Harvard, noemt de studieresultaten dan ook van grote betekenis. „Er is sprake van een epidemie van diabetes in onze westerse wereld en tegelijk is er wereldwijd sprake van een toenemende consumptie van rood vlees.”
Eglantine Barents, diëtiste en beleidsadviseur van de Diabetesvereniging Nederland, noemt het een gegeven dat rood vlees voor de gezondheid niet zo gunstig is. „Dat bleek al eerder uit een zogeheten zevenlandenstudie. De inwoners van Kreta waren gezonder en werden ouder dan West-Europeanen. Hun voedingspatroon week op belangrijke punten af van wat wij in onze landen gewend zijn. Ze aten onder meer vaak vis en nauwelijks rood vlees.”
De resultaten van dit onderzoek zijn vanwege de omvang van de studie „niet te negeren”, vindt Barents. „Bovendien hebben de onderzoekers de uitkomsten gecorrigeerd voor leeftijd, overgewicht en andere risicofactoren op het gebied van leefstijl en voeding. Dus het hogere diabetesrisico is echt terug te voeren op de roodvleesconsumptie.”
Barents wil de uitkomsten niet betitelen als alleen maar slecht nieuws. „Dat is het natuurlijk enigszins als je rood vlees en vleeswaren lekker vindt, maar mensen krijgen ook alternatieven aangeboden waardoor ze hun vleesgebruik kunnen verminderen. Dat is het goede nieuws. Ze kunnen hun leefstijl aanpassen ter preventie van diabetes.”
Op basis van de uitkomsten adviseren de Amerikaanse voedingswetenschappers de consumptie van bewerkt rood vlees in de vorm van vleeswaren, rookworst en dergelijke te minimaliseren en de consumptie van onbewerkt rood vlees terug te dringen. Zo mogelijk dient rood vlees te worden ingeruild door gezonde vervangers, zoals vetarme zuivelproducten, vis en peulvruchten.
In 2005 kwam de consumptie van rood vlees ook in een kwaad daglicht te staan. Toen werden de resultaten gepresenteerd van een ander megaonderzoek onder ruim 520.000 Europeanen, de zogeheten EPIC-studie. De belangrijkste uitkomst was dat mensen die dagelijks 160 gram rood vlees en vleeswaren eten 31 procent meer kans hebben om binnen tien jaar dikkedarmkanker te krijgen dan mensen die minder dan 20 gram rood vlees per dag eten – één portie per week of minder.
Mensen die 80 gram vis per dag eten –ten minste om de dag een portie– hebben een 32 procent kleiner risico op dikkedarmkanker vergeleken met mensen die minder dan 20 gram vis per dag eten – minder dan één portie vis per week, zo bleek uit de EPIC-studie.
Dat blijkt uit een grote studie uitgevoerd door wetenschappers van de Amerikaanse Harvard School of Public Health. De resultaten werden eerder deze week gepubliceerd in The American Journal of Clinical Nutrition.
De onderzoekers analyseerden de gegevens van ruim 442.000 personen uit drie grote studies waarvan de deelnemers uit de twee grootste onderzoeken 20 en 28 jaar werden gevolgd.
De onderzoekers keken niet alleen naar het risico van het eten van bewerkt rood vlees, maar ook naar de gevolgen van het dagelijks eten van onbewerkt rood vlees (”red meat”).
Onder deze Engelse benaming vallen rundvlees, kalfsvlees, varkensvlees en lamsvlees en daarvan afgeleide producten. Het gaat dus niet om vlees dat nog rood is en niet goed doorbakken. Kip, kalkoen en ander gevogelte, vallen er niet onder, maar horen thuis in de categorie wit vlees.
De consumptie van 100 gram onbewerkt rood vlees, een gangbare portie in westerse landen, leidde tot een hogere kans op diabetes van 20 procent. Iemand die dagelijks de dagelijkse portie rood vlees vervangt door het eten van noten, magere zuivelproducten en volkoren granen, kan het risico op diabetes verlagen met respectievelijk 21, 17 en 23 procent.
De enorme omvang van het onderzoek maakt dat de resultaten van deze epidemiologische studie zeer betrouwbaar zijn. Hoofdonderzoeker dr. Frank Hu, hoogleraar voeding en epidemiologie aan Harvard, noemt de studieresultaten dan ook van grote betekenis. „Er is sprake van een epidemie van diabetes in onze westerse wereld en tegelijk is er wereldwijd sprake van een toenemende consumptie van rood vlees.”
Eglantine Barents, diëtiste en beleidsadviseur van de Diabetesvereniging Nederland, noemt het een gegeven dat rood vlees voor de gezondheid niet zo gunstig is. „Dat bleek al eerder uit een zogeheten zevenlandenstudie. De inwoners van Kreta waren gezonder en werden ouder dan West-Europeanen. Hun voedingspatroon week op belangrijke punten af van wat wij in onze landen gewend zijn. Ze aten onder meer vaak vis en nauwelijks rood vlees.”
De resultaten van dit onderzoek zijn vanwege de omvang van de studie „niet te negeren”, vindt Barents. „Bovendien hebben de onderzoekers de uitkomsten gecorrigeerd voor leeftijd, overgewicht en andere risicofactoren op het gebied van leefstijl en voeding. Dus het hogere diabetesrisico is echt terug te voeren op de roodvleesconsumptie.”
Barents wil de uitkomsten niet betitelen als alleen maar slecht nieuws. „Dat is het natuurlijk enigszins als je rood vlees en vleeswaren lekker vindt, maar mensen krijgen ook alternatieven aangeboden waardoor ze hun vleesgebruik kunnen verminderen. Dat is het goede nieuws. Ze kunnen hun leefstijl aanpassen ter preventie van diabetes.”
Op basis van de uitkomsten adviseren de Amerikaanse voedingswetenschappers de consumptie van bewerkt rood vlees in de vorm van vleeswaren, rookworst en dergelijke te minimaliseren en de consumptie van onbewerkt rood vlees terug te dringen. Zo mogelijk dient rood vlees te worden ingeruild door gezonde vervangers, zoals vetarme zuivelproducten, vis en peulvruchten.
In 2005 kwam de consumptie van rood vlees ook in een kwaad daglicht te staan. Toen werden de resultaten gepresenteerd van een ander megaonderzoek onder ruim 520.000 Europeanen, de zogeheten EPIC-studie. De belangrijkste uitkomst was dat mensen die dagelijks 160 gram rood vlees en vleeswaren eten 31 procent meer kans hebben om binnen tien jaar dikkedarmkanker te krijgen dan mensen die minder dan 20 gram rood vlees per dag eten – één portie per week of minder.
Mensen die 80 gram vis per dag eten –ten minste om de dag een portie– hebben een 32 procent kleiner risico op dikkedarmkanker vergeleken met mensen die minder dan 20 gram vis per dag eten – minder dan één portie vis per week, zo bleek uit de EPIC-studie.
woensdag 29 juni 2011
Goed voor hart en bloedvaten?
Goed voor hart en bloedvaten?
Gezondheidsautoriteiten en media roepen al veertig jaar in koor dat verzadigd vet gevaarlijk is. Het zou dik maken en onze bloedvaten verstoppen. Zelfs wij nuchtere Hollanders hebben ons gek laten maken. De consumptie van voortreffelijke polderwaren als volle melk en roomboter is sinds de jaren ’60 meer dan gedecimeerd. En dat is wrang. Want het ziet er steeds meer naar uit dat de anti-vet boodschap op een dwaling berust. Alle pertinente adviezen ten spijt, bestaat er onder wetenschappers absoluut geen eenduidigheid over de invloed van verzadigd vet op het ontstaan van hart- en vaatziekten en overgewicht. Sterker nog, het de hemel in geprezen linolzuur (‘goed voor hart en bloedvaten’) zou wel eens een wolf in schaapskleren kunnen zijn.
Het begon allemaal bij hem: Ancel Keys
Tijdens een vakantie in Italië begin jaren ’50 had Ancel Keys, een jonge epidemioloog uit de Verenigde Staten, een zogenaamde ‘Ah-erlebnis’. De huisarts van het dorp waar hij verbleef, vertelde hem dat hij in zijn loopbaan slechts enkele malen een patiënt met een hartinfarct had gezien.
Maar in het Amerika van die dagen was dat ziektebeeld een plaag aan het worden. Het lokale dieet in Keys’ vakantiedorp bevatte weinig dierlijk vet en de epidemioloog had zijn ‘eureka’: verzadigd vet veroorzaakt hartinfarcten.
Keys was wetenschapper genoeg om op te merken dat de inwoners van dorpen wat meer landinwaarts zich tegoed deden aan vette salami en mozzarella en óók nauwelijks hartproblemen kenden, maar hij was te zeer gegrepen door zijn idee om daar consequenties aan te verbinden. Hij zette een reusachtig onderzoek op, door in 7 landen de consumptie van verzadigd vet af te zetten tegen het aantal hartaanvallen. En jawel. 6 Van de 7 landen lieten een zwak positief verband zien; het bewijs was geleverd… Tot op de dag van vandaag is deze ‘Zeven Landen Studie’ de belangrijkste pijler voor de magere voedingsadviezen van instanties als het Voedingscentrum.
lees het hele verhaal:
http://www.wanttoknow.nl/gezondheid/cholesterol-hoe-een-mythe-wel-diabetes-kan-veroorzaken/
Gezondheidsautoriteiten en media roepen al veertig jaar in koor dat verzadigd vet gevaarlijk is. Het zou dik maken en onze bloedvaten verstoppen. Zelfs wij nuchtere Hollanders hebben ons gek laten maken. De consumptie van voortreffelijke polderwaren als volle melk en roomboter is sinds de jaren ’60 meer dan gedecimeerd. En dat is wrang. Want het ziet er steeds meer naar uit dat de anti-vet boodschap op een dwaling berust. Alle pertinente adviezen ten spijt, bestaat er onder wetenschappers absoluut geen eenduidigheid over de invloed van verzadigd vet op het ontstaan van hart- en vaatziekten en overgewicht. Sterker nog, het de hemel in geprezen linolzuur (‘goed voor hart en bloedvaten’) zou wel eens een wolf in schaapskleren kunnen zijn.
Het begon allemaal bij hem: Ancel Keys
Tijdens een vakantie in Italië begin jaren ’50 had Ancel Keys, een jonge epidemioloog uit de Verenigde Staten, een zogenaamde ‘Ah-erlebnis’. De huisarts van het dorp waar hij verbleef, vertelde hem dat hij in zijn loopbaan slechts enkele malen een patiënt met een hartinfarct had gezien.
Maar in het Amerika van die dagen was dat ziektebeeld een plaag aan het worden. Het lokale dieet in Keys’ vakantiedorp bevatte weinig dierlijk vet en de epidemioloog had zijn ‘eureka’: verzadigd vet veroorzaakt hartinfarcten.
Keys was wetenschapper genoeg om op te merken dat de inwoners van dorpen wat meer landinwaarts zich tegoed deden aan vette salami en mozzarella en óók nauwelijks hartproblemen kenden, maar hij was te zeer gegrepen door zijn idee om daar consequenties aan te verbinden. Hij zette een reusachtig onderzoek op, door in 7 landen de consumptie van verzadigd vet af te zetten tegen het aantal hartaanvallen. En jawel. 6 Van de 7 landen lieten een zwak positief verband zien; het bewijs was geleverd… Tot op de dag van vandaag is deze ‘Zeven Landen Studie’ de belangrijkste pijler voor de magere voedingsadviezen van instanties als het Voedingscentrum.
lees het hele verhaal:
http://www.wanttoknow.nl/gezondheid/cholesterol-hoe-een-mythe-wel-diabetes-kan-veroorzaken/
Abonneren op:
Posts (Atom)